سالی را که در حال گذران آن هستیم به نام همت مضاعف و کار مضاعف توسط رهبر معظم انقلاب نام گذاری شده است. اینکه معنا و مفهوم همت چیست؟ و در چه محلی از شاکله انسان قرار دارد؟ و چگونه می توان همت بلند را محقق نمود؟ از جمله مباحثی است که نگارنده در مقام تبیین آن در این مکتوب برآمده است. اینک با هم آنرا از نظر می گذرانیم:

مفهوم همت

همت عالی و بلند یکی از نیازهای شخصی است که می کوشد تا به مقاصد عالی و بلند دست یابد؛ زیرا همواره دست یابی به مقاصد عالی دشوار و سخت و همراه با مشکلات و موانع بسیار است. از این روست که درباره وجود انگیزه قوی و عزم جدی در شخص، از واژه همت بهره گرفته می شود؛ زیرا همت، حالتی نفسانی و درونی در انسان است که آدمی را به سوی انجام عملی وادار و مجبور می سازد که در آن موانع جدی و مقاومت های اساسی در راستای تحقق آن وجود دارد.

در دین اسلام، اجرای عدالت در جامعه به شدت مورد تأکید قرار گرفته است. از این رو، اسلام همه افراد جامعه را در برابر قانون برابر می داند و هیچ گونه تبعیضی را در اجرای قانون بر افراد روا نمی شمارد و هرگونه تبعیض در اجرای قانون را به هر دلیل و عنوانی که باشد، موجب سقوط و هلاکت جامعه می داند.

به نظر می رسد که داستان قوم بنی اسرائیل طابق النعل بالنعل، در امت محمد(ص) تکرار می شود و در دوره ای زندگی می کنیم که اشرافیت بنی اسرائیلی با قدرت های سیاسی و اقتصادی خویش می کوشند تا شهروندان درجه یکی را بیافرینند که بیرون از دایره قانون باشند. این در حالی است که سیره معصومان(ع) از جمله پیامبر(ص) و امیرمومنان علی(ع) پرهیز از هرگونه تبعیض در اجرای قانون اسلام بوده است.

حرکت در سایه

شاید بارها برای شما اتفاق افتاده باشد که کسی از آن سوی خط، اطلاعاتی از شما می خواهد ولی شما در بیان آن تردید روا می دارید و حاضر به پاسخ گویی نیستید و با اما و اگرهای چندی، پاسخ های گاه نامناسب می دهید؛ زیرا شخص آن سوی خط را به جا نمی آورید و شخص نیز خودش را معرفی نکرده است ولی به ادامه گفت وگو علاقه مند است و پرسش های متفاوتی را پیاپی مطرح می کند. در این موارد به هر شکلی می خواهید بفهمید که مخاطب کیست؟ می کوشید تا از طریق لهجه و صدا و مانند آن، شخص را به جا آورید، ولی نمی توانید و در نهایت می پرسید: ببخشید! جناب عالی را به جا نمی آورم. می شود خودتان را معرفی کنید.

در مقاله حاضر نویسنده با اشاره به وجود چالش بنیادین میان دو جریان مادیگرا و توحیدی در مورد نظام آفرینش و آفریدگار آن، از وقوع دو جنگ جهانی در آخرالزمان با استناد به آیات قرآن و تفاسیر معتبر خبر می دهد که با هم آن را از نظر می گذرانیم.

برای یهودیان، عصر طلایی در گذشته تاریخی آنان یعنی عصر حضرت سلیمان(ع) قرار دارد؛ البته این بدان معنا نیست که امیدواری به آینده ندارند؛ چرا که آنان نیز همانند مسیحیان در انتظار مسیح موعود(ع) هستند که در آخر زمان ظهور می کند و یهودیان را به عصر طلایی باز می گرداند. با این تفاوت که یهودیان در انتظارتولد مسیح موعود(ع) و مسیحیان در انتظار بازگشت مجدد آن حضرت(ع) به سر می برند؛ چنان که یهودیان، تولد وی را به معنای اقتدار قوم یهود می دانند که موجبات چیرگی ایشان بر همه اقوام و نژادهای بشری می شود و مسیحیان، بازگشت وی را به معنای اقتدار مسیحیت به عنوان یک دین بر همه بشریت می دانند.

بخش بزرگی از آیات قرآنی به تاریخ گذشتگان و تحلیل رخدادها و تبیین علل و عوامل پدید آمدن آن اختصاص یافته است. تاریخی که قرآن گزارش می کند هیچ شباهتی به تاریخی که مورخان می نگارند ندارد، بلکه حتی می توان گفت که با تاریخ تحلیلی مورخان نیز همانندی ندارد، هر چند که شباهت هایی می توان یافت وی این شباهت آن چنان نیست که بتوان آن دو را در یک مجموعه دسته بندی کرد.

در مقاله حاضر نويسنده با تشريح چگونگي تعليم اسماء الهي در وجود انسان كه از آن به استعدادها و توانمنديهاي خدايي تعبير مي شود، نقش انسان كامل از جمله امام زمان(عج) را در ربوبيت كمالي هستي و موجودات به اذن خدا مورد بررسي قرار داده است كه با هم آن را از نظر مي گذرانيم.

مظهریت انسان کامل از خدا
در انديشه شيعي، امامت از جايگاه بس والايي برخوردار است. امام به عنوان انسان كامل، در مقام خلافت اللهي قرار مي گيرد. قرآن براي خليفه خداوند در زمين به عنوان جانشيني كه محل استقرارش زمين است، كار ويژه و نقش خاصي را بيان كرده است. از آن جايي كه همه موجودات هستي به انسان (آدم عليه السلام) به عنوان موجود كامل و برتري كه حامل همه اسماي الهي است، سجده كرده و او را به عنوان معلم (بقره، آيه 34 تا 30) برگزيده اند تا در نقش ربوبيت طولي ، آنان را به كمال لايق ايشان برساند، لذا او به عنوان خليفه خداوند، مي بايست همگان را تعليم و آموزش و پرورش دهد تا هر موجودي به كمال دست يابد. اين مسئله حتي نسبت به ابليس نيز صادق است. ابليس هر چند كه از پذيرش استادي و ربوبيت و خلافت انساني سرباز زد، ولي به طور تكويني نمي تواند بيرون از دايره قدرت خليفه و انسان كامل قرار گيرد.

در مقاله حاضر نویسنده با نگاهی عرفانی به مقوله وجه الهی، امامان معصوم(ع) را مظاهر الهی و وجه الله معرفی کرده و با استناد به برخی روایات لازمه معرفت خدا را معرفت پیامبر(ص) و امامان معصوم(ع) دانسته است. اینک با هم آن را از نظر می گذرانیم.

مفهوم شناسی وجه الله

وجه الهی به معنای جهتی است که انسان می تواند آن را ببیند و متوجه آن شود. براساس آموزه های وحیانی، همه هستی مظاهر وجه الهی هستند؛ ولی در تمثیل می توان هریک از موجودات و آفریده های الهی را مانند قطره ای از اقیانوس دانست که همانند ژن ها همه خصوصیات الهی را به صورت اجمالی یا بالقوه دارا هستند. ولی این گونه نیستند که همه عظمت و بزرگی هستی را برتابند و به نمایش گذارند. اما با این همه به دلیل وحدت شخصی وجود، همه در حد و اندازه خود با همه محدودیت ها و حدود، مظاهری از همان وجود شخصی هستند؛ چرا که خداوند در همه کثرات مظاهری اش، حضوری احاطی و معیت دارد، چنان که در آیه ۴ سوره حدید بدان اشاره کرده است و از خود آدم به خودش نزدیک تر است.

در مقاله حاضر نویسنده شاخصه های مشروعیت دولت دینی دراندیشه شیعه را تشریح کرده و درباره جایگاه و اهمیت نواب خاص و عام امام زمان (عج) سخن گفته است که اینک با هم آن را از نظر می گذرانیم.

مفهوم شناسی مشروعیت

مشروعیت سیاسی عبارت است از تحلیل عقلانی و عقلایی پذیرش دولت و قدرت قانونی از سوی ملت، از این رو،مشروعیت سیاسی را فلسفه توجیه اعمال قدرت از سوی دولت نسبت به ملت گفته اند.

به این معنا که فلسفه ای خاص لازم است تا جواز اعمال زور از سوی دولت ها را نسبت به ملت ها تبیین و توجیه کند. بنابر این اگر چنین فلسفه ای وجود نداشته باشد، اعمال زور و قدرت نهادهای دولتی، از مشروعیت سیاسی خارج می شود و درحکم خشونت درمی آید و از سوی عقل و عقلا، به شدت رد می شود.