در مقاله حاضر نویسنده با نگاهی عرفانی به مقوله وجه الهی، امامان معصوم(ع) را مظاهر الهی و وجه الله معرفی کرده و با استناد به برخی روایات لازمه معرفت خدا را معرفت پیامبر(ص) و امامان معصوم(ع) دانسته است. اینک با هم آن را از نظر می گذرانیم.

مفهوم شناسی وجه الله

وجه الهی به معنای جهتی است که انسان می تواند آن را ببیند و متوجه آن شود. براساس آموزه های وحیانی، همه هستی مظاهر وجه الهی هستند؛ ولی در تمثیل می توان هریک از موجودات و آفریده های الهی را مانند قطره ای از اقیانوس دانست که همانند ژن ها همه خصوصیات الهی را به صورت اجمالی یا بالقوه دارا هستند. ولی این گونه نیستند که همه عظمت و بزرگی هستی را برتابند و به نمایش گذارند. اما با این همه به دلیل وحدت شخصی وجود، همه در حد و اندازه خود با همه محدودیت ها و حدود، مظاهری از همان وجود شخصی هستند؛ چرا که خداوند در همه کثرات مظاهری اش، حضوری احاطی و معیت دارد، چنان که در آیه ۴ سوره حدید بدان اشاره کرده است و از خود آدم به خودش نزدیک تر است.

در مقاله حاضر نويسنده با تأكيد بر ضرورت يادآوري امام زمان(عج) به عنوان انسان كامل و خليفه خدا در زمين، پيرامون غفلت زدايي از وجود مقدس و با بركت آن حضرت، شرافت ماه شعبان، اهميت اين ماه و مناجات با ارزش شعبانيه سخن گفته است اينك با هم آن را از نظر مي گذرانيم.

لزوم آگاهي از هدف آفرينش

انسان ها هم چنان كه از مأموريت اصلي خود به عنوان خلافت ربوبي خداوند غافل هستند، از خليفه كامل خداوند و ولي الله اعظم نيز غافل هستند. ريشه اين غفلت را بايد در همان غفلت از مسئوليت و مأموريت اصلي جستجو كرد. از اينرو بايد مردم را به هدف و فلسفه اصلي آفرينش آگاه كرد و آنان را نسبت به خليفه كامل انساني نيز متوجه و ملتفت ساخت.

فتنه، آزمون هميشگي براي همگان است. اين سنت الهي حتي نسبت به اولياي الهي سخت تر و براي مومنان سخت است. از اين رو گفته اند: البلاء للولاء، بلا و آزمون براي دوستان است. بسياري از مدعيان دينداري در آزمون ها چهره حقيقي خويش از ايمان و كفر را روشن مي كنند. بر همين اساس خداوند آزمون را به عنوان سنت و قانون قرارداده تا اين گونه حجت بر همگان تمام شود تا سيه رو شود هر كه در او غش باشد.

به مناسبت 25 رجب سالروز شهادت امام هفتم هدايت

وقتي از امامان(ع) سخن مي گوييم، سخن از انسان هاي كامل، مظاهر تمام و كمال اسماي الهي، موجودات متاله و كلمات رباني تاماتي است كه سرمشق بشريت هستند. از اين رو، سخن گفتن از ايشان بسيار دشوار مي شود، چرا كه هريك از آنان مصداق اين كلام پيامبر(ص) خطاب به حضرت اميرمؤمنان علي(ع) هستند كه فرموده است: يا علي لايعرفك الاالله و انا؛ اي علي تو را جز خدا و من نشناخت.