امروز سری به دفتر یادداشت های روزانه ام در دهه هفتاد زدم. مطالبی را در آن دیدم که دلم نیامد تا دیگران را از آن بی بهره بگذارم. از این رو خواستم تا یکی از این روزانه ها را برای دیگران در این فضای مجازی قرار دهم تا همگان از آن بهره برند. مطالب این روزانه مرتبط به چهارعارف بزرگ : آیت الله شیخ علی اکبر الهیان ، شیخ محمد تقی آملی، آیت الله سید حسین بدلاء و آیت الله العظمی شیخ استاد ما ، انسان کامل و مکمل حضرت حسن حسن زاده آملی(دامت افاضاته الوارف) است.

تجلیات جمالی و جلالی خداوند

خداوند دارای دو دسته صفات جلالی و جمالی است که از مجموعه آنها به کمال یاد می کنند تعبیر دینی آن همان الله است، زیرا الله نامی است که جمع کننده  همه نام ها و اسمای الهی می باشد. الله چنان که قرآن می فرماید: الله نورالسموات و الارض (سوره نور) بیانگر جلوه های ظاهری همان چیزی است که در آیات دیگری چون آیات توحید و از آن به «هو» یاد شده است.

انسان ملول از تکرار

انسان بسیاری از کارها را به طور روزانه انجام می دهد. گاهی آن چنان تکرار در آن آشکار است که روح و روان آدمی را خسته می کند. به نظر می رسد که انسان در دور باطل تکرار گرفتار شده و راه گریزی در برابر خویش نمی یابد.

در آیات قرآنی از برخی پیامبران به عنوان محسنان یاد شده است و سخن از جزا و پاداش خاص برای ایشان است که ازجمله می توان به آیه 22 و 90 سوره یوسف اشاره کرد.  «احسان» از واژه حسن گرفته شده که در آن نیکی و پسندیدگی لحاظ شده است. محسنان کسانی هستند که کار نیک و پسندیده انجام می دهند و از چنین خصلت و صفتی برخوردار می باشند  واهل بدی و بدکاری نیستند.