يكي از شيوه هايي كه در جنگ نرم به كار مي رود، مشابه و همانندسازي و ايجاد متشابهات است تا با جايگزين سازي چيز تقلبي به جاي اصيل، مردم را بدان سرگرم كنند و در يك بازي زرگري، حق و باطل را در هم آميزند و مقاصد زشت و بد خويش را تحقق بخشند.

در برابر مصيبت ها چه واكنشي مناسب است؟

انسان ها در دنيا بنا به عللي از جمله گناه و امتحان، دچار مصيبت شديد و گرفتاري بزرگ مي شوند به گونه اي كه تحمل آن براي آنان سخت و دشوار مي شود و گويي تمام ورق زندگي برگشته است.

بسياري از مردم تحت فشار مصيبت، دچار بحران هاي روحي و رواني شده و در انتخاب راه و ادامه مسير، سرگردان و شكاك مي شوند. افسردگي و بدتر از آن خودكشي از جمله بازتاب ها و واكنش هاي اينان درمقابل مصيبت هاست.

مرگ حالتي در موجوداتی است كه از مقامي به مقام ديگر در مي آيند. انسان ها هر دم مرگ را تجربه مي كنند، ولي آنچه يك تجربه كامل را شكل مي دهد، انتقال كلي از دنيا به جهاني ديگر است. انسان در هنگام مرگ همانند جوجه اي است كه پوسته آهكي را مي شكند و به جهاني ديگر گام مي گذارد. اما كساني كه ناظر اين پوست اندازي هستند، توانايي ديدن پوست ديگر به تن كردن اين مردگان را ندارند، از اين رو بر ايشان مرگ سخت گران مي آيد.

انسان داراي عقل، به طور فطري احكامي در حوزه نظري و عملي دارد كه بينش ها و نگرش هاي او را سامان مي دهد. از اين رو بنياد زندگي انساني را مي بايست بر پايه خردورزي و تعقل دانست. از نظر آموزه هاي وحياني اسلام، هرجا عقل حضور يافت و مردم خردورزي و تعقل كردند، دين و زندگي هنجاري (حياء) نيز حضور مي يابد؛ زيرا زندگي ديني و هنجاري جز با تعقل و خردورزي تحقق نخواهد يافت.

جنگ ميان انسان و ابليس، جنگ نرم افزاري است؛ هر چند كه به سبب گروه بندي هايي كه پس از همراهي گروهي از انسان ها با ابليس اتفاق مي افتد، چهره ديگري از جنگ يعني جنگ سخت نيز نمودار مي شود. لذا شياطين انساني در دو جبهه جنگ نرم و سخت به مقابله با مؤمنان و اهل حق مي آيند؛ اما هدف ابليس و شياطين بيش از آنكه هلاكت فيزيكي و دنيوي افراد باشد، هلاكت جاني آنهاست تا سعادت ابدي شان را به شقاوت ابدي تبديل كند.

بي گمان يكي از راه هاي بيان مطالب به بويژه در حوزه معنايي و امور فرامادي، بهره گيري از عنصر تصويرگري است. تصويرگري قرآن هرچند از راه واژگان اتفاق مي افتد ولي چنان زيبا و روشن در قالب واژگاني، مفاهيم بلند و فرامادي را به تصوير مي كشد كه گويي شخص، خود را در آن محيط احساس مي كند و با ذهن خويش آن را مي بيند. بهره گيري از اين روش از آن روست كه انسان به طور طبيعي مي كوشد تا از روش هاي ديداري و تصويرگري ولو ذهني به مفاهيم برسد.

مرد و زن با همه اشتراكات، تفاوت هايي نيز با هم دارند. اين تفاوت ها در اصل انسانيت تاثيري ندارد، ولي در مسئوليت ها و نقش هايي كه به عهده مي گيرند، خود را نشان مي دهد ناديده گرفتن اين تفاوت ها درحقيقت ناديده گرفتن و اقعيت هايي است كه انكار آن هيچ تغييري را موجب نمي شود، بلكه زندگي را براي هر دو سخت تر مي سازد.

نويسنده در اين مطلب برآن است تا مشتركات و تفاوت هاي مرد و زن را براساس آموزه هاي قرآني بيان كند و نقش مرد را در زندگي تبيين نمايد.

در مقاله حاضر نويسنده با برخي شواهد قرآني و روائي به بررسي نقش نيت در تغيير اعمال انسان و ضبط و ثبت يا عدم آن در كارنامه قيامتي وي پرداخته است .